Taal vanuit een wetenschappelijk standpunt

Bij taal denken de meeste mensen aan woordenboeken, spelling en het leren van een vreemde taal. Maar er is veel meer te bestuderen als het gaat om taal. Taalwetenschap is de overkoepelende naam voor allerlei vakgebieden die taal vanuit een wetenschappelijk standpunt bestuderen. Het is dus geen wedstrijd welke taal de meeste woorden heeft, welke taal het mooist is of welke taal de meeste sprekers heeft, maar de studie van de structuur, het leerproces en de mogelijke problemen.

Bijna iedereen heeft wel een oordeel klaar over taal. Als het niet gaat om de zin en onzin van spellingsregels dan wel om de schoonheid van het Frans en de lelijkheid van het Duits. Soms menen mensen zelfs dan bepaalde talen beter zijn dan andere. Taalwetenschappers bestuderen taal zonder dit soort oordelen. Geen enkele taal is objectief gezien mooier of beter dan de andere. Onze (voor)oordelen over andere talen zijn vaak gebaseerd op onwetendheid of een ongepast superioriteitsgevoel. Alle talen op deze wereld kunnen alles uitdrukken wat nodig is voor menselijke communicatie. Indianentalen zijn niet primitiever omdat ze geen schrift kennen. Binnen die culturen was schrift niet nodig, maar onderscheidt men bijvoorbeeld wel twintig adelaar- of vissoorten. Gebarentaal is een ander twistpunt. Veel mensen menen dat deze talen afgeleid zijn van gesproken talen en niet hetzelfde kunnen uitdrukken. Gebarentalen zijn natuurlijke talen die los staan van gesproken talen en ze bieden ook de mogelijkheid voor filosofische discussies.

Binnen de taalwetenschap zijn er vele deelgebieden. Deze vier zijn de grootste:

1. Algemene taalwetenschap: bestudeert de structuur van klanken, woorden en zinnen in alle talen van de wereld.
2. Toegepaste taalwetenschap: richt zich op het ontrafelen van het taalleerproces, zowel eerstetaalverwerving door kinderen als tweedetaalverwerving door (jong-)volwassenen.
3. Spraak- en taalpathologie: onderzoekt de problemen die kunnen ontstaan bij taal en spraak als gevolg van medische problemen, zoals een hersenbloeding, een vergroeid gehemelte of een hersenstoornis.
4. Computationele taalkunde: een groeiend vakgebied wat zich richt op de combinatie tussen computers en taal, zoals automatische spraakherkenning, spraakproductie en vertaling.

Deze vier gebieden interageren met andere vakken zoals psychologie, sociologie, antroplogie en informatica en vormen zo meer specifieke deelgebieden.